W mieście przed 100-200 laty
W owym czasie elektryczność miało niewiele domów. Niezbyt szerokie ulice oświetlały lampy gazowe, a pierwsze latarnie elektryczne pojawiły się na ulicach Warszawy w 1884 roku. Pomieszczenia oświetlano lampami naftowymi, gazowymi i świecami. Do leczenia wielu chorób używano z powodzeniem wyciągów i naparów z ziół, stosowano znane metody postępowania, na przykład przystawiano pijawki, stawiano bańki. Dopiero na przełomie siódmej i ósmej dekady wprowadzono odkażanie chorego i narzędzi chirurgicznych. W XIX wieku powszechnym środkiem lokomocji były pociągi z parowymi lokomotywami. W obrębie miast poruszano się dwukonnymi powozami, dorożkami lub karetami. W dziewiątym dziesięcioleciu pojawiły się konne tramwaje. Niektóre miasta były skanalizowane i miały wodociągi. Przeważnie jednak nieczystości płynęły rynsztokami ulic. W końcu XIX stulecia, działały już, choć nie powszechnie, telefony(wynaleziono je w 1876 roku). W tamtym czasie ludzie wykonywali różne zawody, na przykład piekarza, nauczyciela, aktora czy lekarza. Inne jednakże zanikły. Nie ma już dziś druciarzy, którzy naprawiali garnki, drutując je; nie ma tez nosiwodów, latarników, którzy na żądanie oświetlali drogę; ani też wędrownych sklejaczy porcelany. Ulubioną formą wypoczynku był udział w przedstawieniach teatralnych, w operze, w koncertach.